Kawa kenijskiej odmiany SL-28. Ma średnią kwasowość, smakuje właściwie jak kakao z niewielkim dodatkiem nut owocowych. Będzie gładka, słodka w przelewie i pyszna w kawiarkach i ekspresach!
Palarnia kawy może mieć najróżniejsze strategie kupowania ziaren. Dla jednych kluczowa będzie cena, dla innych nuty smakowe, dla jeszcze innych tzw. score, czyli ocena jakości w punktach (im bliżej 90 tym lepiej). Dla nas (oprócz tych wszystkich kryteriów - bo i cena musi być osiągalna, smak dobry i jakość przyzwoita) w kupowaniu kawy liczy się przede wszystkim człowiek, który za tą kawą stoi. Arabika to produkt tzw. globalnego południa, czyli krajów, w których poziom życia jest znacząco niższy niż w naszej europejskiej bańce. I nie mówimy tu nawet o poziomie konsumpcji czy dostępie do usług publicznych, ale posiadaniu wystarczającej ilości jedzenia, mieszkania z podstawowymi wygodami, możliwości wysłania dzieci do darmowej, publicznej szkoły czy skorzystania z bezpłatnej porady lekarza. Mówiąc bardzo ogólnikowo wszyscy kupują kawę praktycznie zawsze od ludzi dużo, dużo biedniejszych, a jej ceny są stosunkowo niskie właśnie dlatego, że nie mają oni wystarczających zasobów i mieszkają w biednych krajach. Dlatego staramy się kupować w taki sposób, by tych producentów wspierać a nie dodatkowo żerować na ich sytuacji, cieszyć atrakcyjną ceną i dobrze na tym zarobić.
Więc choć lubimy kawy od renomowanych producentów, którzy odnoszą sukcesy i cieszymy się z ich sukcesów (np. Jhoan Vergara, Nestor Lasso czy Juan Pena) to coraz bardziej skłaniamy się ku temu, by kupować tam, gdzie rolnicy po prostu bardziej tego potrzebują (pamiętajmy też, że "Nestorów Lasso" kawowego świata jest tylko garstka, a ogromna większość rolników ma bardzo ograniczony dostęp do globalnego rynku kawy).
Efektem naszego podejścia są na przykład kawy z Hondurasu (m.in. od Roy'a Hernandeza i jego żony Darieli), ziarna od Que Onda z Meksyku (i niedługo z Peru :-), kawa od Valentina z Gasharu Coffee, Marleny Imbachi jej męża i syna z Kolumbii czy od Jose Antonio Ramireza Limy z Gwatemali. Znamy bardzo blisko ludzi, którzy sprowadzają dla nas ich kawy i współpraca z nimi jest dla nas bardziej niż cenna.
Uganda Kyabwire jest jedną z takich kaw, za którą stoją absolutnie wyjątkowi ludzie. Jednym z nich - i mieliśmy wielką przyjemność poznać go osobiście - jest Kabuuka Elimethidas z Empaako Collective. Kabuuka znany jako Eli jest młodym rolnikiem specjalizującym się w kawie, który wraz z żoną Immaculate Karungi poświęcił się temu by odmienić - na korzyść rolników - warunki handlu kawą w zachodniej Ugandzie.
Eli dorastał w otoczeniu kawy - jego rodzina uprawiała robustę. On sam pierwszy krzew kawowca posadził kiedy miał 8 lat! Po studiach z agronomii w Kampali podjął pracę w kawowej branży w Fort Portal, w zachodniej Ugandzie - do kontaktów z rolnikami zatrudnił go lokalny eksporter. Firma upadła tuż przed pandemią zostawiając setki rolników na lodzie. Eli zamiast szukać pracy postanowił pomóc tym producentom w sprzedaży owoców. Był wtedy świadkiem wielu niesprawiedliwości wciąż obecnych w handlu kawą. Jakich? Na przykład kupujący odrzucał zamówioną porcję owoców w ostatniej chwili bez podania przyczyny - to tak, jakbyście zebrali maliny na sprzedaż i dostarczyli, a kupujący Wam mówi, że jednak ich nie kupi (świeży owoc - a takim jest wiśnia kawowca - bardzo szybko się psuje i nie można czekać z jego przetworzeniem). Często zdarzali się nieuczciwi pośrednicy, którzy oszukiwali rolników (np. żle skalibrowane wagi) albo pożyczali rolnikom pieniądze na opłacenie szkół czy kupno jedzenia w zamian za gwarancję niskiej ceny kawy. Tak niskiej, że nie pokrywała kosztów produkcji.
Do tego producenci nie mieli zasobów ani wiedzy, żeby odpowiednio prowadzić uprawy. Bez nawożenia, przycinania, odchwaszczania krzewy rodzą mniej owoców, a wielu rolników nie wie, że trzeba je wymieniać nawet co kilka lat. Nie mając tej wiedzy ani pieniędzy na nawozy czy zwykłe narzędzia, wielu - przy ogromnych nakładach pracy własnej i całej rodziny - zarabiało niewiele powyżej 60 USD rocznie (!). Trzeba przy tym podkreślić, że ci rolnicy byli i są najbardziej bezbronną częścią całego łańcucha produkcji, a przecież to część najważniejsza, bez której cały ten łańcuch nie istnieje!
Eli dużo się tego naoglądał i zamarzył mu się system, w kórym rolnik będzie traktowany z szacunkiem i uczciwością. Myślał o własnym punkcie skupu i obróbki, do którego rolnicy mogliby zawsze sprzedać owoce i dostać adekwatną zapłatę. Chciał zaoferować lokalnym producentom przewidywalne, godne i stabilne warunki.
Dzięki zbiegowi okoliczności Eli i Immaculate poznali firmę Semilla i marzenie się spełniło, powstało Empaako Collective. Dziś Eli - dzięki olbrzymiemu wsparciu Semilli - oferuje wszystkim producentom pewość, że sprzedadzą owoce po stałej, gwarantowanej cenie. Za lepszą kawę rolnicy dostają wyższe wynagrodzenie a zapłata wędruje w ich ręce od razu po dostarczeniu owoców do skupu. Eli z dumą pokazywał nam jak w specjalnej aplikacji wysyłał płatności z danego dnia! Co ciekawe rolnicy dostają pieniądze na urządzenie mobilne i mogą je zamienić na gotówkę w dowolnym punkcie telefonii komórkowej, kórych pełno jest w całej wschodniej Afryce (to sklepik, w którym można kupić kartę sim, dołądować telefon, wysłać przekaż Western Union, itp). Eli i Immaculate szkolą też rolników w zakresie uprawy i zbiorów, pomagając im w ten sposób uzyskać jak najlepszą jakość.
Nasza kawa to ziarna odmiany SL-28 pochodzące od 11 rolników ze wsi Kyabwire. Owoce po zebraniu są myte i przebierane 3 razy: raz w domu rolnika, drugi w punkcie skupu i trzeci w stacji obróbki. Potem są fermentowane w beczkach przez kilkadziesiąt godzin aż osiągną odpowiedni poziom PH. Następnie mechanicznie usuwa się z nich skórkę i miąższ i znów fermentuje, potem spłukuje kilka razy by usunąć resztki tzw. parchmentu, czyli cieniutkiej łuski - ostatniej warstwy owoca na ziarnach. Na koniec oczywiście jest suszenie na specjalnych platformach przez ok. 3 tygodnie.
KAWA ZIARNISTA
UWAGA: do 20 października mamy przerwę. Twoje zamówienie zrealizujemy po 21 października.
